Home > Inspiratie > Zelfbewustzijn > Intuïtie: durf je erop te vertrouwen?

Intuïtie durf je erop te vertrouwen?

We vertrouwen vaak op ons denken en analyseren. Maar soms weet je iets zonder precies te kunnen uitleggen waarom. Je voelt dat er iets speelt, krijgt een ingeving of merkt dat iets niet klopt. Hoe leer je die intuïtie serieus te nemen?

Voor Isabelle, leergangcoach bij School voor Coaching en executive coach, is intuïtie nauw verbonden met haar levensverhaal. Inmiddels vormt het een waardevol kompas in haar werk met mensen en teams.

Intuïtie: durf je erop te vertrouwen?

Van je intuïtie afleren naar haar opnieuw ontdekken

“Als klein meisje waren er veel geheimen in het gezin waarin ik opgroeide. Dat voelde en wist ik”, vertelt Isabelle. Ze merkte dat er soms meer speelde dan er werd uitgesproken. Als kind kon ze daar nog niet goed woorden aan geven. Ze stelde vragen, maar kreeg antwoorden die voor haar gevoel niet het hele verhaal vertelden.

“Ik voelde telkens: hé, maar nee, er is toch ook iets anders.”

Gaandeweg leerde ze haar eigen waarneming minder serieus te nemen. Wat ze voelde, leek niet altijd overeen te komen met wat haar werd verteld. ‘Dat wat ik van binnen weet, klopt niet’, was de innerlijke conclusie die zij als kind trok.

Pas jaren later, toen ze als coach ging werken, ontdekte ze opnieuw dat ze veel aanvoelde in het contact met anderen en dat ze dat tijdens het coachen in eerste instantie niet serieus nam.

“Toen ik ervaarde dat mijn ingeving juist hielp om de kern van het vraagstuk vast te pakken, leerde  ik: die intuïtie, daar kan ik wel degelijk wat mee.”

Het was een belangrijke ontdekking. Iets wat ze eerder had leren wantrouwen, mocht ineens weer onderdeel zijn van haar werk.

“Ergens was ik het ontleerd en heb ik het daarna weer geleerd om ermee te werken. En het is zoiets fijns en prettigs om mee te werken in de coaching.”

Voor Isabelle zat de doorbraak niet in het ontwikkelen van iets nieuws, maar in het opnieuw toelaten van iets wat er al was.

Wat is intuïtie eigenlijk?

Als Isabelle over intuïtie spreekt, heeft ze het over een vorm van innerlijk weten. Iets wat je ineens te binnen schiet, zonder dat je er bewust over hebt nagedacht.

“Het is eigenlijk zoiets als dat wat je toevalt”, legt ze uit.

Ze maakt daarbij onderscheid tussen intuïtie en lichamelijke signalen. Wanneer ze met iemand of met een team werkt, kan ze bijvoorbeeld merken dat haar schouders gespannen raken of dat ze nerveus wordt. Dat zijn lichamelijke ervaringen. Intuïtie is voor haar iets anders: een vraag die ineens opkomt, een inzicht dat zich aandient of het weten dat je bij iets wezenlijks bent aangekomen.

“Dan denk je: waar komt dit nou vandaan? Ik heb er niet heel erg over nagedacht. Het is er ineens.”

Juist dat onverwachte karakter maakt intuïtie interessant. Je kunt niet altijd aanwijzen waar een ingeving vandaan komt. Toch kan ze aanleiding zijn om anders te kijken of een vraag te stellen die je anders misschien niet had gesteld.

Dat betekent niet dat iedere ingeving klopt. 

Isabelle is daar helder over: soms zit je ernaast. 

Intuïtie vraagt daarom niet om blind vertrouwen, maar om nieuwsgierigheid. 

Wat neem je waar? Wat maakt dat je dit denkt of voelt? Waar gaat het alsmaar niet over? En wat gebeurt er wanneer je dit juist verder onderzoekt?

Vertraag om te kunnen waarnemen

Intuïtie krijgt bij Isabelle niet alleen ruimte door er bewust mee bezig te zijn.
Ook vertragen speelt een belangrijke rol.

“Heel precies waarnemen en verbinden met je innerlijk weten is veel trager dan denken”, zegt ze. “En we zijn zo gewend om zo snel te gaan met elkaar.”

In haar werk kiest ze er daarom bewust voor om te vertragen, ook als dat ongemakkelijk voelt. Ze vertelt openlijk dat ze daar zelf moeite mee kan hebben. Juist door niet steeds door te gaan, ontstaat er ruimte om op te merken wat er bij haarzelf en bij de ander gebeurt.

Een praktische manier om dat te doen, gebruikt ze tijdens opleidingsdagen of tijdens dagen waarop ze teams coacht. Ze adviseert om in de pauzes ook echt even alleen te zijn. Dat hoeft niet ingewikkeld te zijn.

“Dat kan soms zo klein zijn als dat je even in je eentje een blokje om loopt. “Dan ben je helemaal alleen en even met je lijf en mind.”

Door even afstand te nemen, kan er iets nieuws ontstaan. Een idee, een ervaring of een intuïtieve ingeving die je wilt inbrengen.

Ook tijdens het coachen probeert Isabelle haar aandacht niet uitsluitend bij de inhoud van het gesprek te houden. Ze stelt zichzelf vragen als: Wat ervaar ik in mijn lijf? Waar gaat het niet over? Waar wordt het spannend?

Dat zijn geen vragen die direct een antwoord hoeven op te leveren. Ze helpen haar om waar te nemen wat er in het gesprek gebeurt, ook wanneer dat nog niet expliciet wordt uitgesproken.

Intuïtie als onderdeel van je vak

Voor coaches en leiders kan intuïtie een waardevolle aanvulling zijn op analyse en ervaring. Je kunt een gesprek zorgvuldig voorbereiden en goed luisteren naar wat iemand vertelt, en tegelijkertijd iets opmerken dat niet direct in woorden wordt uitgedrukt.

Misschien valt je op dat een onderwerp steeds wordt vermeden. Misschien merk je spanning wanneer een bepaald thema ter sprake komt. Of je krijgt ineens een vraag in je op die een ander perspectief opent.

De kunst is om zo’n waarneming niet meteen als waarheid te presenteren. Je kunt haar onderzoeken, bijvoorbeeld door een vraag te stellen en te kijken wat er vervolgens gebeurt.

Dat vraagt dat je niet alleen aandacht hebt voor de ander, maar ook voor jezelf. Wat neem jij waar? Welke reactie roept het gesprek bij je op? En kun je daar nieuwsgierig naar blijven, zonder direct een verklaring te zoeken?

Volgens Isabelle leer je dat niet met één trucje. Jezelf als instrument leren inzetten vraagt tijd, persoonlijke ontwikkeling en oefening. Het is iets waar je gedurende je loopbaan aan blijft werken.

Misschien is dat ook de belangrijkste les uit haar eigen verhaal: je hoeft niet alles wat je waarneemt direct te begrijpen. Je mag er eerst bij stilstaan en onderzoeken wat het je vertelt.

Begin eenvoudig: doe je ogen dicht

Hoe kun je zelf beginnen met beter luisteren naar je lichaam en je intuïtie? Isabelle heeft daar een eenvoudige suggestie voor:

“Je ogen dicht doen. Dat is de meest eenvoudige stap.”

Even je ogen sluiten helpt je om je aandacht naar binnen te richten. Je hoeft niets te bereiken en je hoeft ook niet direct een inzicht te krijgen. Het begint met ruimte maken om waar te nemen.

Isabelle benadrukt dat jezelf als instrument leren inzetten veel verder gaat dan één oefening. Daar gaat een langer leerproces aan vooraf.

Maar je kunt wel beginnen met een klein moment van vertraging. Even niet analyseren, verklaren of oplossen. Alleen opmerken wat er bij je gebeurt.

Wat neem jij waar als je even de tijd neemt om stil te staan bij wat je al van binnen weet, maar nog niet onder woorden kunt brengen?

Misschien begint een doorbraak precies daar: niet bij iets nieuws leren, maar bij opnieuw durven luisteren naar wat er al in je aanwezig is.

Wil je jezelf verder ontwikkelen?

Isabelle begeleidt bij School voor Coaching zowel de Leergang Coaching voor Professionals als het High Impact Leiderschapsprogramma.

Leergang Coaching voor Professionals

Diepgaande opleiding tot professioneel, gecertificeerd coach. Leer hoe je jezelf inzet als instrument voor krachtige interventies – als vak of in je vak.

Startdata: 9 november 2026, 18 maart 2027 en 7 april 2027.

> Bekijk de opleiding

High Impact Leiderschapsprogramma

Voor executive leiders die weten dat de volgende fase meer van hen vraagt.

Startdatum: 4 maart 2027

> Bekijk de opleiding

 

Over de auteurs

Isabelle Klaasse Bos

Isabelle Klaasse Bos

In Nederland en Frankrijk voel ik me thuis, als dochter van een Nederlandse vader en een Franse moeder. Ik geniet van baguette, fromage en wijn als sprankels Frankrijk in Nederland....

Welke opleiding past bij mij?

Ben je je aan het oriënteren op een opleiding tot coach, teamcoach of coachend leider? Met een luisterend oor én hart geeft ons kantoorteam je eerlijk advies.